"Soms zijn mensen in staat om," aldus Ellen Scheffer, "ondanks het leed dat hen is overkomen, toch te zien, wat het hen heeft gebracht aan persoonlijke ontwikkeling en bewustwording. Veelal zijn deze mensen door de zelfdoding van hun geliefde ouder, broer, zus, kind of partner op het spirituele pas geraakt. Niet zelden door de hulp die ze gezocht hebben in het alternatieve circuit, maar ook op andere manieren, bijvoorbeeld door contact met de overledene.’

In het boek ‘Zelfdoding in het Licht van de Ziel’ laat beeldend kunstenaar en spiritueel coach Ellen Scheffer in veertien gesprekken mensen aan het woord in wiens leven zelfdoding een ingrijpende rol heeft gespeeld. Ze laat nabestaanden aan het woord van mensen wier poging tot zelfdoding is geslaagd, therapeuten veelal uit het alternatieve circuit en mensen die een poging tot zelfdoding deden. Nabestaanden vertellen hoe ze na de zelfdoding van een dierbare een nieuw levensdoel probeerden te vinden. Sommige voelen zich nog in contact staan met de overledene, iets dat zij als heel waardevol en ondersteunend ervaren. De therapeuten laten zien van het nut is van een spirituele benaderingswijze. En tenslotte ook interviews met mensen die na een poging tot zelfdoding weer volop in het leven staan. Zo staat er een aangrijpend interview in het boek met Jolanda, die op haar 27ste een poging tot zelfdoding deed, maar ‘door haar gidsen teruggestuurd werd’. Nu, veertien jaar later, is ze dankbaar dat ze leeft. Ze kan haar leven en die poging tot zelfdoding nu zien als een ontwikkelingsproces.

Veel mensen hebben een uitgesproken mening over zelfdoding, gebaseerd op die van religieuze instituties. Niet eens lang geleden werd in christelijke kringen gedacht dat mensen die besloten uit het leven te stappen in de hel terecht kwamen. De meest gedeelde benadering is dat je een leven hebt dat ontstaan is door omstandigheden waaraan je zelf part nog deel hebt gehad. Voor Ellen wordt het tijd voor een andere, spirituele visie op zelfdoding. Ze laat zich daarbij leiden door twee begrippen die in de oosterse traditie zo belangrijk zijn, de begrippen Karma en Reïncarnatie.

Volgens Ellen krijgt de mens keer op keer een nieuw leven krijgt om nieuwe ervaringen op te doen en verder te evolueren in het spirituele proces. Als het zo is dat we een ziel hebben die na de dood voorleeft en opnieuw incarneert, dan komt ook zelfdoding in een ander perspectief te staan. ‘Stel dat je al meerdere levens niet durft op te komen voor jezelf, omdat je bang bent voor de afkeuring van anderen en de verantwoordelijkheid die je dan moet nemen om in je eigen kracht te gaan staan. Zonder die kracht zul je nooit werkelijk jouw potentieel als ziel hier op aarde kunnen manifesteren. Het is dus van het grootste belang dat je dat leert. Nu of in een volgend leven.’

In het boek ‘Zelfdoding in het Licht van de Ziel’ komt het onvoorstelbare verlies dat veel mensen geleden hebben uitgebreid aan de orde. Maar de gedachte dat we een na de dood voortleeft en die steeds opnieuw (re)incarneert om op aarde ervaring op te doen en zich verder te ontwikkelen, heeft bij sommige nabestaande tal van schuldgevoelens weggenomen. En schrijfster Ellen Scheffer laat de lezer weten dat we kunnen leren van het karma dat we in ons leven dat we opbouwen. Karma wil volgens Scheffer zeggen dat we in dit leven geconfronteerd kunnen worden met onafgemaakte zaken uit vorige levens. Maar dat betekent niet dat de nare dingen die je in je leven meemaakt, afgedaan kan worden met: het zal mijn karma wel zijn, niets aan te doen. Het is wel degelijk de bedoeling dat je uit de slachtofferrol stapt en de situatie aangaat, teneinde er krachtiger en bewuster van te worden.’

Ellen Scheffer, Zelfdoding in het Licht van de Ziel, Uitgeverij Eoscentra, ISBN 978-90-75362-95-4.