Gerjo van der Horst

Jezus was gewoon een mens
e zinnen en de teksten kwamen gewoon in haar hoofd op. Eigenlijk was het helemaal niet haar bedoeling om een boek over Jezus te schrijven, want er waren al zoveel boeken over Jezus geschreven. Maar toen ze eenmaal bezig was met schrijven, besloot ze door te gaan tot het klaar was. Drie, vier maanden later was het boek klaar. De spirituele Jezus was geboren.

Op een dag merkte Gerjo van der Horst dat het beeld dat zij van Jezus had veel spiritueler was dan het beeld dat haar door de kerkelijke traditie werd aangereikt. Ze werd in haar eigen beeld gesterkt door de kennis die ze opdeed over de vele oude geschriften die na de oorlog zijn gevonden, waaronder het Evangelie van Maria Magdalena, het Thomas-evangelie, het Evangelie van Judas en de Qumran-geschriften.

Het is heel bijzonder dat juist een vrouw als Gerjo van der Horst een roman over Jezus ging schrijven. Ze komt helemaal niet uit een kerkelijk nest. Sterker nog: ze komt uit een socialistisch gezin waar vroeger nooit over het geloof werd gesproken. Ze neemt het haar ouders niet kwalijk, maar op een dag kreeg ze het idee dat haar ouders haar niet alles vertelden. Zo ontdekte ze op een dag dat ze religieuze gevoelens had en dat zoveel rondom het fenomeen religie was dat haar intrigeerde. Toen ze als negenjarig meisje op een slaapfeestje was bij een katholiek klasgenootje zag de deze jongen bidden, ‘praten met God’. Dat wilde ze ook gaan doen, al gebeurde er in het begin wel erg weinig. De echte ‘trigger’ kwam op haar dertiende. Ze zag de film Jezus Christ Superstar, in die tijdheel omstreden. Tijdens het zingen van het lied Gethsemane door de acteurs in de film werd ze getroffen door de kwetsbaarheid van Jezus. Zo begreep ze dat Jezus ‘gewoon’ een mens moet zijn geweest. Een mens met angsten, twijfels, emoties en zelfs seksuele verlangens. Op een dag besloot Gerjo theologie te gaan studeren aan de Saxion Hogeschool in Enschede. En dit allemaal in de hoop en de verwachting dat haar studie haar zou helpen om haar spirituele zoektocht te vervolmaken. Het pakte anders uit. Tijdens haar studie werd ze alleen maar bevestigd in de weerstand die ze voelde tegen de dogma’s van het kerkelijke denken. En omdat ze inzag dat ze niet in de kerk wilde werken besloot ze met haar studie te stoppen. Maar het bloed kroop waar het niet gaan kon: de woorden over de kwetsbare man die ze gezien had in de film moesten aan het papier worden toevertrouwd. Het is een erg menselijk verhaal geworden. Jozef en Maria gaan gewoon met elkaar naar bed en Jezus zet zelf ook enkele schreden op het liefdespad. Verder beschrijft Gerjo hoeJezus van zijn zevende tot zijn elfde levensjaar doorgebracht bij de Essenen, timmermansknecht werd in de zaak van zijn vader in de zaak, hoe hij de Indiase priester Lamaas ontmoet die hem zelfs  meeneemt naar India waar hij sanskriet leert. Hij verblijft heel lang bij Balthasar in het toenmalige Perzie. Balthasar is een van de wijzen die ook bij zijn geboorte is geweest. Uiteindelijk gaat Jezus terug naar Israel om daar van het Koninkrijk van God te getuigen. ‘De spirituele Jezus’ is een ontwapende roman. Tijdens het lezen kom je er achter dat het er helemaal niet toe doet of de feiten kloppen. Het is de vrijheid van een romanschrijver om haar hoofdpersonen woorden in de mond en gedachten in het hoofd te leggen. Wat telt is de integriteit van de schrijver en die staat in dit geval buiten kijf. Verademend menselijk, deze Jezus. En daar draait het om. 
Gerjo van der Horst, De spirituele Jezus. Een nieuw licht op het bekende verhaal. Uitg. Gopher,  ISBN 978 9051 797244